Paasweekend: 6 avontuurlijke dagen

Ons paasweekend begint erg vroeg op de ochtend van Goede Vrijdag. Als om 7.30 de wekker gaat, bedenk je je dat je toch meer dan twee uur had moeten slapen met een zwaar weekend voor de boeg. Hierbij een samenvatting van de hoogtepunten van de laatste dagen, ik probeer het niet te lang te maken.

In de ochtend gaan we met RLabs and friends een hike door de heuvels rond Kaapstad doen. Doodop na de twee uur durende wandeling, komen we uiteindelijk aan bij het strand van Hout Bay: er wordt gevoetbald, gerugbyd, geslapen en in de haven zwemmen zeehonden. Laat in de middag neemt Gary ons mee naar Atlantis, 30 km ten noorden van Kaapstad. Als je rondrijdt in Atlantis, krijg je het idee dat deze stad alleen voor drugsverslaafden is. Een van die gekken werpt zich voor de auto als ik met 70 over een soort rondweg rij, gelukkig springt hij net op tijd opzij. Gary’s reactie: “Welcome in Atlantis!”. ‘s Avonds eten we een zeer geslaagde potjie van de braai van Gary’s broer.

Ook op zaterdag staan we vroeg op: de Garden Route staat op het programma! Samen met onze nieuwe huisgenoot Robert, reizen we af naar het paradijs. Verbaasd als we zijn dat onze 24 jaar oude Toyota het 500 km lang volhoudt, houdt hij er op een gegeven moment toch mee op. Per direct beginnen we in het lot te geloven: de auto staat 20 meter van onze bestemming af! De dag erna blijkt de auto het weer te doen.. We slapen twee dagen in een backpackers in Buffalo Bay, aan de adembenemende kust van de Indische Oceaan.

De zondag gaat fantastisch worden, als we alle “amazing views” enĀ “scenic route” aanduidingen van onze hike mogen geloven. Nog nooit heb ik zo’n saaie hike (tussenweg tussen wandelen en klimmen) gehad. Het avontuur begint pas als we weer wegrijden: de auto wil niet starten. We besluiten de auto achteraf van de heuvel te rijden en in z’n achteruit proberen te starten. Op het moment dat je denkt dat echt alles tegenzit, breekt ook nog even de handrem-kabel af op het moment dat je twee meter van een afgrond staat. We hebben mazzel, worden weggesleept door wat locals en weten de auto te starten op de weg naar beneden.

Onze Franse roommates Hugo en Bruno uit Kaapstad, die met Bruno’s vriendin ook op de Garden Route zijn, nodigen ons uit voor een braai in hun luxe appartement in Knysna. We zoeken ze op en hoeven alleen nog even houtskool te halen, want dat was er niet meer in de Spar. Helaas konden we ook geen alcohol krijgen, het is namelijk verboden dat te verkopen in supermarkten tussen zaterdagmiddag 17h en maandagmorgen. Als de andere supermarkten dicht blijken te zijn, vinden we nog iemand die nog wel een plekje weet. Hij rijdt mee in de auto van Hugo. We hadden het eigenlijk al kunnen weten, toch was het nog een kleine schok om op zondagavond met twee auto’s vol ‘rijke’ blanken een township in te rijden, op zoek naar houtskool. De houtskool vinden we niet, wel een krat bier! De vriendin van Bruno, die net twee dagen in Zuid-Afrika is, is een halfuur later nog steeds bang als ze terugdenkt aan het township. Je beseft je plotseling dat je heel snel went aan alle gevaarlijke buurten hier. Een maand geleden was ik zeker niet achter Hugo aangereden het township in.. We wilden heel graag wat foto’s en filmpjes maken, maar durven onze camera’s niet tevoorschijn te halen.

De braai komt uiteindelijk nog helemaal goed, als blijkt dat er braaihout in hun appartement ligt. De struisvogelbiefstuk en het bier smaken extra goed, gezien het risico dat we ervoor gelopen hebben.

Maandag is het tijd om eens wat wilde dieren te bezoeken: we gaan naar het Plettenberg Bay Game Reserve. In dit 200 ha grote reservaat, lopen de neushoorns, springbokken, zebra’s, giraffen, nijlpaarden en gnoes gewoon door elkaar heen. Helaas lopen de leeuwen en krokodillen hier niet tussen (die zitten in afgesloten gebieden), dus we zien geen zebra’s aan stukken gescheurd worden. De minisafari is heel erg leuk, bekijk vooral de foto’s als ik ze geupload heb! (Kan ik nu nog even niet doen helaas). De maandagavond brengen we doorin het hostel rond het haardvuur, de pooltafel en later in de hangmatten in de tuin: heerlijk.

Waar ik met een goed gevoel ging slapen, word ik midden in de nacht misselijk wakker. Neeeee, net nu we de dag erna gaan bungeejumpen van de hoogste bungee ter wereld!! Als we dinsdag om twaalf uur aankomen bij de 216 meter hoge Bloukrans Bridge, besluit ik dat ik in deze zieke toestand echt geen lol ga beleven aan de bungeejump met een val van 7 seconden. Dammas is nog gefrustreerd dat wegens de weersomstandigheden zijn skydive niet door kon gaan en neemt mijn plek in. Het euforische gevoel waarmee Victor en Dammas van de jump terugkomen, doet me denken aan mijn eerste bungyjump in Lloret de Mar.

Om drie uur ‘s middags stappen we in de auto, met de hoop dat we de 600 km lang terugtocht voor Champions League-tijd voltooid hebben. Het loopt uiteindelijk behoorlijk anders. Vanaf 18h is het donker en maken we ook de start van het regenseizoen mee. Met n0g zo’n 60 km te gaan, rijden we op een redelijk steile snelweg omhoog, zonder straatverlichting, met stromende regen en mist: onze Toyota vindt dit een prachtige plek om ermee op te houden. Daar sta je dan, midden in een bocht op een steile, regenachtige, mistige snelweg, met een auto die niet meer wil starten. De oplettende lezer weet natuurlijk ook nog dat we geen handrem hebben, dus het feest was compleet. Bij afwezigheid van een vluchtstrook, weten we de auto achteruit rollend tegen de vangrail te zetten, nog half op de rijbaan. Als de accu na een tijdje zo leeg is dat ook de waarschuwingslichten niet meer werken, is het einde echt zoek.

112 bellen dus! Ik ben stomverbaasd als ik hoor dat de traffic-services afdeling op dit moment niet beschikbaar is en er gewoon wordt opgehangen. Lekkere noodhulp! Een toevallig langskomende politie-auto krijgt de betreffende dienst ook niet te pakken en belooft ons naar een sleepbedrijf te rijden en een auto onze kant op te sturen. Waarom weten we niet, maar de eerste auto die arriveert is een ambulance. Hier schieten we natuurlijk niets mee op, behalve dat we even binnen mogen zitten. Dat is toch wel beter dan in de harde wind en regen, zonder jas. Uiteindelijk komen Piet en Jaco onze auto wegslepen en we besluiten maar om in het dichtsbijzijnde stadje, Grabouw, te overnachten in een hotel.

Na het uitstekende ontbijt in het hotel, komt Piet langs en vraagt ons of we hartproblemen hebben. Op onze “hoezo?” antwoordt hij dat de motor vervangen moet worden. Kan er ook nog wel bij. We besluiten de auto naar RLabs te laten slepen en morgen wel verder te zien wat er nog aan te redden valt. Piet heeft er geen problemen mee om een auto te slepen met 140 km/h, dus we zijn lekker snel thuis! We hebben nu het plan de auto zeer snel te verkopen en een auto te huren, maar wie weet denken we daar morgen anders over.

Nu even uitrusten van dit fantastische en gestoorde weekend. Morgen komen mijn ouders, Ramon en Jesse voor tien dagen naar Kaapstad toe!

Tourguide Niels staat klaar :).

ps. Ik hoop nog voor het weekend mijn foto’s te uploaden, ze zijn zeker de moeite waard



5 Responses to “Paasweekend: 6 avontuurlijke dagen”

  1.   Ramon Says:

    Spannend verhaal! Jammer dat Dennis niet meekomt om je auto weer aan de praat te krijgen. Al moet ik zeggen dat ik er nu ook wel een beetje verstand van heb, want de scooter doet het weer helemaaaal! Tot morgen!

  2.   Hilde Pijnenburg Says:

    Kan ik dit liken?

  3.   Niels Says:

    Ramon: Ik denk dat een beetje verstand niet genoeg is voor deze auto :).

    Hilde: nee

  4.   De Veghelse Wiellies Says:

    Tsjonge jonge, wat een verhalen. Fantastisch om dat allemaal mee te mogen maken met jouw reisverhalen. Een gezellige week toegewenst met Annemieke, Henk, Ramon en Jesse.

    Houdoe !!!

  5.   De Kampies Says:

    Zooooo Niels, wat een avonturen! En wat kun je het spannend beschrijven; je kunt zo mee doen met Top Gear! Het is maar goed, dat we het steeds pas achteraf lezen. Dan weten we in ieder geval, dat het goed is afgelopen…

    We hebben de foto’s gezien van het bezoek van Jesse, Ramon en je ouders. Wat een onvergetelijke ervaring.

    We willen je hierbij alvast feliciteren met je verjaardag morgen. Als je terug bent, toosten we er samen op.

    Veel liefs!

Leave a Reply